Η Ρωμιοσύνη κατευόδωσε στο αιώνιο ταξίδι το Δημήτρη Φραγκόπουλο, το δάσκαλο του Γένους

Δημήτρης Φραγκόπουλος

Με πρώτο τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον Πολίτη υπουργό Παιδείας , Έρευνας και Θρησκευμάτων της Ελλάδος , Κώστα Γαβρόγλου, η ομογένεια και Πολίτες από την Ελλάδα είπαν χθες το απόγευμα το ΥΣΤΑΤΟ ΧΑΙΡΕ στον φωτισμένο Δάσκαλο του Γένους, Δημήτριο – Δημητρό- Φραγκόπουλο.

Η εξόδιος Ακολουθία, στην οποία χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Τρανουπόλεως , Γερμανός, ψάληκε στον ναό της Αγίας Τριάδας, στο Ταξίμ . Η Αγία Τριάδα ήταν κατάμεστη και θύμιζε τη δεκαετία του 1960.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης συμπροσευχήθηκε από το Ιερό Βήμα. Στο τέλος της Ακολουθίας ασπάστηκε το σκήνωμα του μακαριστού και συλλυπήθηκε τους οικείους του αειμνήστου Δασκάλου, προς τους οποίους εξέφρασε την συμπάθεια Του. Παρόντες ήταν και Ιεράρχες του Πατριαρχείου.

Φωτογραφία του Yanni Gigourtsis.
Τον επικήδειο λόγο είπε κατά την τάξη , ο πανοσιολογιώτατος Τριτεύων, Νήφων. Στη συνέχεια ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στην Πόλη, πρέσβης, Ευάγγελος Σέκερης, ανέγνωσε συλλυπητήριο το μήνυμα του προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, Προκόπιου Παυλόπουλου. Το πλήρες κείμενο έχει ως εξής:
«Με βαθύτατη θλίψη σας εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια για την απώλεια του λατρευτού σας πατέρα, Δημήτριου Φραγκόπουλου, «Μεγάλου Διδασκάλου του Γένους».
Χαρισματική φυσιογνωμία και μεγάλος Παιδαγωγός, αφιέρωσε την ζωή του στην Παιδεία του Γένους και αποτέλεσε αστείρευτη πηγή έμπνευσης για την Ομογένεια της Πόλης.
Με τη βαθιά του κατάρτιση, την διδακτική ικανότητα και την απέραντη αγάπη στον μαθητή, ενέπνευσε γενιές εκπαιδευτικών και μαθητών της Πόλης και φώτισε τη πορεία τους προς ένα πιο ελπιδοφόρο μέλλον».
Στεφάνια έστειλαν μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός της Ελλάδας , Αλέξης Τσίπρας και η Βουλή των Ελλήνων δια του προέδρου της, Νίκου Βούτση. Ιδιαίτερα συγκινητικό το στεφάνι από τον τετράχρονο δισέγγονο του, εγγόνο της Αιμιλίας Φραγκοπούλου, το οποίο στην κορδέλα έγραφε : «Στον παπούκα μου με αγάπη, Βασιλάκης».

Φωτογραφία του Yanni Gigourtsis.
Τον Δ. Φραγκόπουλο αποχαιρέτισαν με ομιλίες ο υπουργός Παιδείας της Ελλάδος , Κώστας Γαβρόγλου, ο διευθυντής του Ζωγραφείου, Γιάννης Δερμιτζίογλου, ο εκδότης της «Α» και στενός φίλος του μακαριστού, Μιχάλης Βασιλειάδης και ο Θωμάς Κοροβίνης, ο οποίος είχε υπηρετήσει στο Ζωγράφειο ως μετακλητός από την Ελλάδα καθηγητής.

Ο υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων της Ελλάδος, Κώστας Γαβρόγλου, τόνισε ότι ο Δ. Φραγκόπουλος, υπερασπίστηκε «με εντυπωσιακή συνέπεια και απίστευτο σθένος τις αξίες των Ρωμιών της Πόλης». Μαχητικός δάσκαλος μέχρι την τελευταία του πνοή, εμψύχωνε όλους όσοι ερχόνταν σε επαφή μαζί του, μιλώντας τους για την αποφασιστική σημασία της ανθρωπιστικής παιδείας και των δημοκρατικών ιδεωδών, επεσήμανε. «Προσωπικά αισθάνομαι ένα ανερμήνευτο κενό από την απώλεια του Δασκάλου και φίλου μου, του οποίου οι συμβουλές, παραινέσεις και αυστηρές κριτικές δεν θα υπάρχουν πια», υπογράμμισε ο Κ. Γαβρόγλου.

Ο Μιχάλης Βασιλειάδης , μετά την ομιλία του, απευθύνθηκε στα τουρκικά στους τουρκόφωνους φίλους, όπως είπε , που ήταν στην εξόδιο Ακολουθία. Αντί άλλων λόγων ο Μ. Βασιλειάδης μετέφερε μήνυμα, που του έστειλε προχθές ο Gani Ömür Çekem (Γκανί Ομούρ Τσεκέμ) , ο οποίος γνώρισε τον Δ. Φραγκόπουλο περίπου πριν οκτώ χρόνια, όταν ήταν 16 χρονών και έκανε μελέτη για τους Ρωμιούς της Πόλης. Ο Gani Ömür Çekem στο μήνυμα του έγραφε :
« Όταν γνώρισα τον μπαρμπά Δημητρό τον ρώτησα , γιατί μετά τα Σεπτεμβριανά έμεινε στην Πόλη. Μου απάντησε ¨Αν φύγω εγώ , αν φύγεις εσύ, τότε ποιος θα μείνει στον τόπο αυτό;¨ . Αυτά τα λόγια χαράχτηκαν βαθιά μέσα μου και κάθε φορά , που θυμώνω με την Πόλη , λόγω της κατάστασης που βρίσκεται πλέον , και θέλω να φύγω τα θυμάμαι και σκέφτομαι όπως αυτός. Πώς θα τα αφήσω όλα αυτά. Γι’ αυτό παραμένω».

Ο διευθυντής του Ζωγραφείου , Γιάννης Δερμιτζίογλου, τόνισε ότι ο Δ. Φραγκόπουλος «φύλαξε τις Θερμοπύλες της Παιδείας». Μοναδικό του ντέρτι, έλεγε ,ήταν «να κρατηθούμε, να μείνουμε ως πυρήνας. Και ως γνήσιος Δάσκαλος, σημείωσε , η μοναδική του ελπίδα ήταν η ελληνική Παιδεία, που απορρέει από την Ορθόδοξη πίστη και την ρωμαίκη παράδοση μας».
Ο Γ. Δερμιτζίογλου ανέφερε ότι ο μακαριστός για 35 χρόνια υπηρέτησε με πάθος το Ζωγράφειο και τόνισε: «σε καιρούς δύσκολους και ταραγμένους κράτησες γερά το τιμόνι και έμεινες στην θέση σου όρθιος, άγρυπνος φρουρός όσων σου εμπιστεύτηκαν οι προκάτοχοι σου και όσων υποσχέθηκες να αφήσεις στις επόμενες γενιές. Και μετά πάντα εκεί στο πλευρό του Ζωγραφείου , τρία σπίτια μόνο πιο πέρα. Συμπαραστάτης και αρωγός του διαδόχου σου, Δάσκαλος , συνάδελφος και πολύτιμος φίλος. Να ανταποκρίνεσαι σε κάθε κάλεσμα , να υποδέχεσαι τους Ζωγραφιώτες, που επέστρεφαν με νοσταλγία στα θρανία τους. Με χαμόγελο, επεσήμανε , ο Δάσκαλος παρέδιδε καθημερινά μαθήματα ήθους , δικαιοσύνης, αξιοπρέπειας και φιλοπατρίας, πιστός με ασκητική αφοσίωση στις αρχές του. «Αντίο Δάσκαλε της καρδίας μας και του Γένους», κατέληξε ο διευθυντής του Ζωγραφείου.

Ο φιλόλογος Θωμάς Κοροβίνης τόνισε ότι ο Δ. Φραγκόπουλος κρατούσε ψηλά την νοερή συνέχεια των Μεγάλων Διδασκάλων του Γένους, ένας Δάσκαλος του Γένους των νεότερων χρόνων. « Μπροστά στο σκήνωμά σου στέκονται σήμερα με ευγνωμοσύνη όλοι οι ευσυνείδητοι Ρωμιοί της απανταχού Ρωμιοσύνης. Από ανθρώπους σαν κι εσένα έχει ανάγκη ο καταρρακωμένος ελληνισμός για να ξαναγεννηθεί», τόνισε. Μεταξύ δε άλλων επεσήμανε:
-«Δεν σε πτοούσαν ούτε οι διαψεύσεις των υποσχέσεων, ούτε οι προδοσίες των ονείρων. Από πού αντλούσες αυτή την ακατάβλητη δύναμη; Την χαρά της ζωής που μετέδιδε άμεσα ο παλμός του σοφού, συγκινημένου και συγκινητικού λόγου σου, που ήταν ποτισμένος από την μοναδική γοητεία σου που οδηγούσε ακόμη και κάποιον που σε πρωτογνώριζε σε μέθεξη και αργότερα σε αλησμόνητη αγαπητική εμπειρία;».
-«Μας δίδαξες πως μέσα στην ταπεινοφροσύνη κρύβεται το μεγαλείο και πως είναι κι αυτή μια απ’ τις βασικές αξίες του ανθρώπου».

Η ταφή του Δ. Φραγκόπουλου έγινε στο κοιμητήριο Σισλί, δίπλα στην αγαπημένη σύντροφο της ζωής του Βέτα, την οποία έχασε πέρσι στις 7 Νοεμβρίου.

Ο Δ. Φραγκόπουλος γεννήθηκε το 1928 στην Πρίγκηπο. Τελείωσε το Δημοτικό στο νησί του και μετά πήγε για το Γυμνάσιο στη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Στη συνέχεια σπούδασε με υποτροφία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αν και είχε την ευκαιρία να συνεχίσει μεταπτυχιακές σπουδές στην Ελβετία, επέστρεψε το 1954 στην αγαπημένη του Πόλη και διορίστηκε καθηγητής στη Τροφό Σχολή του.
Το Σεπτέμβριο του 1958, διορίστηκε διευθυντής στο Ζωγράφειο Λύκειο , θέση από την οποία αφυπηρέτησε το 1993. Το 1962, υπό την καθοδήγηση του, έγινε η ριζική ανακαίνιση στην κτιριακή υποδομή του Ζωγραφείου. Ανεγέρθηκαν δύο όροφοι, έγινε εγκατάσταση κεντρικής θέρμανσης, δημιουργήθηκαν νέες αίθουσες διδασκαλίας. Την σχολική χρονιά 1962 -1963, το Ζωγράφειο λειτούργησε με 21 τμήματα.
Οι αγώνες του για το παρόν και το μέλλον της Ελληνικής Ομογένειας, που αποφάσισε συνειδητά να μείνει στα πάτρια εδάφη, δικαιώθηκαν το 2006 με το Συνέδριο στην Κωνσταντινούπολη «Συνάντηση στην Πόλη: το Παρόν και το Μέλλον». Μιλώντας στην έναρξη του Συνεδρίου είχε υπογραμμίσει εμφαντικά: «Ήρθε η ώρα να ξαναζωντανέψει η ρωμαίικη μειονότητα. Αλλά αυτό θα γίνει, χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς εξαρτήσεις. Και από δημοκρατικούς δρόμους».

Ο Δημητρός Φραγκόπουλος ένοιωθε περήφανος, διότι οι δύο κόρες του, η Αιμιλία και η Μάγδα, έμειναν στην Πόλη και συνεχίζουν το έργο του ως εκπαιδευτικοί στα ελληνικά σχολεία.
Το 1994 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος σε αναγνώριση της μεγάλης του προσφοράς του απένειμε το οφίκιο του «Άρχοντα Δασκάλου του Γένους», ενώ το 1996 τον παρασημοφόρησε ο τότε πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, με τον «Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής». Σύμφωνα με τον Οικουμενικό Πατριάρχη τρία ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του Δ. Φραγκόπουλου : «βαθειά κατάρτιση στον κλάδο της επιστήμης του, διδακτική ικανότητα, αγάπη προς τον μαθητή και τον Άνθρωπο γενικώς».
Επίσης, ο κ. Βαρθολομαίος είχε υπογραμμίσει : «Εφήρμοσε δια βίου την Αριστοτέλειον συμβουλήν: “πάσας τας τύχας ευσχημόνως φέρειν”. Έτσι εξηγείται, ότι εις δυσκόλους ημέρας σκληράς συγκυρίας δια την Ομογένεια κατά τας οποίας οι πολλοί κατελήφθησαν υπό πανικού φυγής, ο Φραγκόπουλος ετέντωσε την ψυχή του εμαγαλοψύχησε και παρέμεινε το αντίβαρον προ της φυγής των πολλών, ως η άγκυρα του πλοίου εις στιγμάς τρικυμίας και θαλασσοταραχής».

Πηγή: Απογευματινή της Κωνσταντινούπολης

 

Facebook Comments

POST A COMMENT.