Διάσημοι Έλληνες Θετικοί Επιστήμονες Παγκοσμίου Εμβέλειας

9b596fc81fc096510b29bcc154a7d118_L
Α. Μαρίνος Χαρμπούρης – Παύλος Σαντορίνης και Κωνσταντίνος Καραθεοδωρής

1) Μαρίνος Χαρμπούρης

 Τον  Φεβρουάριο και τον Μάρτιον του 2013 το Τεχνικόν Επιμελητήριον Ελλάδος ωργάνωσεν μίαν έκθεσιν,εις την Τεχνόπολιν του Δήμου Αθηναίων και εξέδωσεν μαζύ με τον ΣΤΕΗΤ ένα Λεύκωμα το οποίον τιτλοφορείται:

ΒΡΑΧΟΣ 2000 Τόννων ταξιδεύει 20 χιλιόμετρα. Μαρίνος Χαρμπούρης Ένας Μεγάλος Έλληνας Μηχανικός.   ……………. Την Διεύθυνσιν την επιστημονικήν και την εκδοτικήν επιμέλειαν είχεν ο διαπρεπής επιστήμων και ταλαντούχος Πολιτικός  Μηχανικός Θεοδόσιος Τάσιος,καθηγητής εις το Εθνικόν Μετσόβιον Πολυτεχνείον,ο οποίος επαρουσίασε και ανέλυσεν εν προκειμένω ένα  θαυμαστόν και μεγαλειώδες, για την εποχήν του 18ου αιώνος έργον, το οποίον συνέλαβε και εξετέλασεν ο ευφυής Έλλην Μηχανικός Μαρίνος Χαρμπούρης.

Ο Μαρίνος Χρμπούρης κατήγετο από την Κεφαλλονιά,εσπούδασε μηχανικός και γύρω στα 1770 τον συναντούμε εις την Αγίαν Πετρούπολιν ως αξιωματικόν του Ρωσσικού Μηχανικού εις τον στρατόν της Αικατερίνης της Μεγάλης. Ήταν τότε που η Αυτοκράτειρα συνέλαβε την ιδέαν της κατασκευής ενός γιγαντιαίου αγάλματος του Μεγάλου Πέτρου, Τσάρου Πασών των Ρωσσιών. Γλύπτης επελέγη ο Στέφανος Φαλκονέ, διάσημος της εποχής εκείνης,ο οποίος μετά από τέσσαρα έτη εργασίας επαρουσίασε ένα πραγματικόν  αριστούργημα,το οποίον παριστά τον Αυτοκράτορα έφιππον να καλπάζη επάνω εις έναν τεράστιον βράχον,το άλογο να ποδοπατά ένα φίδι και να σταματά ορθώνοντας τα μπροστινά του πόδια, ενώ ο Μέγας Πέτρος,απλώνοντας το δεξί του χέρι με τα δάκτυλα ανοιχτά, δείχνει να καθησυχάζη τον λαό.

Ο βράχος επάνω εις τον οποίον καλπάζει το άλογο, είναι ένα ακανόνιστον στερεόν,το οποίον αν το φαντασθώμε κανονικόν κύβον,θα έχη διαστάσεις σε μέτρα10Χ10Χ10,ο όγκος του 1000 μέτρα κυβικά και το βάρος του 2000 τόννοι.

Τον βράχον αυτόν ο Φαλκονέ αρχικώς τον εσχεδίασε,να αποτελήται από 6 έως 10 βράχους μεγάλων διαστάσεων,οι  οποίοι συνεδέοντο μεταξύ των με σιδερένιους ή μπρούτζινους συνδέσμους.

Και εδώ παρεμβαίνει ο Χαρμπούρης,ο οποίος,  υποδεικνύει ότι οι σύνδεσμοι των πολλών βράχων θα οξυδοθούν και οι μεταξύ των αρμοί θα διαβρωθούν με το πέρασμα  του χρόνου ,με συνέπειαν την καταστροφήν όλου του έργου.  Αντ/αυτού προτείνει την λύσιν του ενός βράχου με τις ίδιες διαστάσεις. Την λύσιν αυτήν αρνούνται να υιοθετήσουν οι ανώτεροί του,με το σκεπτικόν ότι δεν υπήρχεν πλησίον τόσον μεγάλος βράχος και η μεταφορά  μεγάλου βράχου από μεγάλην απόστασιν ήτο αδύνατος. Τελικώς η λογική του Χαρμπούρη υπερισχύει.

Έτσι παίρνει την εντολήν αλλά και την μεγάλην ευθύνην να κατορθώση τοακατόρθωτον,δεδομένων των τεχνικών δυνατοτήτων της εποχής εκείνης.Αλλά ο Έλλην Μηχανικός είχεν εμπιστοσύνη εις τις ικανότητές του. Αναλαμβάνει να μεταφέρη εις την  Αγίαν Πετρούπολιν έναν ολόσωμον βράχον 2000 τόννων βάρους,ο οποίος ήταν ημιβυθισμένος εις ένα έλος της Νοτίου Φινλανδίας,διανύοντας μίαν απόστασιν 20 χιλιομέτρων,σε στεριές,θάλασσες  βάλτους και ποταμούς.Το κατόρθωμά του,γράφει ο καθηγητής Τάσιος,θα γίνη μύθος της εποχής,θα γίνη αντικείμενον ενός βιβλίου του ιδίου του Χαρμπούρη.    Και αρχίζει η Επιχείρησις. Καθαρίζεται η χλωρίδα της περιοχής και δημιουργείται ένα εργοτάξιον,όπου θα εργασθούν 400 τεχνίτες,εργάτες κ.λ.π.οι οποίοι εκτός της σκληράς εργασίας μέσα στα έλη θα αντιμετωπίσουν και αρρώστιες από τις παγωνιές και την υγρασία.Όλη η ελώδης περιοχή επιχωματώνεται με κατάλληλον εδαφικόν υλικόν και ισοπεδώνεται για να  διευκολυνθή η μεταφορά,ενώ για να αντέξη τα συγκεντρωμένα φορτία από τις ακμές του βράχου όταν θα τον μετακινούν,το έλος ενισχύεται με πασσαλώσεις.Γιά να ανασηκώση από το έλος και να ανατρέψη τον τεράστιον αυτόν βράχο,εφαρμόζει μία ευφυαστάτην μέθοδον χρησιμοποιώντας γερανούς και τριπλά πολύσπαστα και για να μεταφέρη το μέγα βάρος του, κατασκευάζει μίαν μεταφορικήν κλίνην από μηκίδες επάνω και κάτω και ανάμεσά τους σιδερένιες σφαίρες διαμέτρου περίπου 20 εκατοστών.Έτσι επιτυγχάνεται μία κοπιώδης μεν,αλλά ασφαλής μεταφορά.Παραλλήλως επινοεί και εφαρμόζει έναν μοναδικόν τρόπον στα τεχνικά χρονικά  για την καθέλκυση και την φόρτωση του βράχου σε πλωτό μέσον που θα τον περάση εις την αντίπεραν όχθην,όπου βρίσκεται η Αγία Πετρούπολις,Μια μεταφορά αρκετά επικίνδυνος,δεδομένου ότι κατά τον πλούν, υπήρχαν μεγάλοι επιπλέοντες πάγοι.Κατά την μεταφοράν 40 λιθοξόοι επάνω στο βράχο, θα του δώσουν την επιθυμητήν μορφήν.

Έτσι ο βράχος φθάνει μεγαλοπρεπής  εις την Αγία Πετρούπολιν,και γίνεται η βάσις του αγάλματος του  Μεγάλου Πέτρου,στις 22 Σεπτεμβρίου ,επέτειον της στέψεως της Αικατερίνης της Μεγάλης και τοποθετείται εκεί όπου βρίσκεται και σήμερα. Τέτοια Μεγάλα Έργα κάνουν Μεγάλους τους επιστήμονας που τα εμπνέονται και τα κατασκευάζουν, και μεταφέρουν το όνομά τους εις την αιωνιότητα. Αυτός ήτο ο Έλλην Μηχανικός Μαρίνος Χαρμπούρης.

Απευθυνόμενος,ο συντάξας το παρόν, στους συναδέλφους μου Μηχανικούς,σε όσους δεν έχουν το σχετικόν Λεύκωμα του Τ.Ε.Ε,να το αποκτήσουν,γιατί εκει θα δούν τα περίφημα ιδιόχειρα σχέδια του Αρχιτέκτονος Μανώλη Καραγιαννούδη που αναφέρονται στις σπουδαιότερες φάσεις της επιχειρήσεως και τους λεπτομερείς τεχνικούς υπολογισμούς του Μηχανολόγου Σπύρου Οικονομοπούλου,οι οποίοι,όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο Καθηγητής Θ.Τάσιος, συνιστούν μιαν πρώτηνπροσπάθειαν επιστημονικού ελέγχου των λύσεων που έδωσεν ο Χαρμπούρης.

2)   Παύλος Σαντορίνης.

Ο Παύλος Σαντορίνης εγεννήθη το 1893.Εσπούδασε εις το Ομοσπονδιακόν Πολυτεχνείον της Ελβετίας και εις το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Υπήρξεν ένας ταλαντούχος μηχανικός και ένας μεγάλος εφευρέτης,γνήσιος απόγονος του Ήρωνος του Αλεξανδρέως.

Από το 1946 μέχρι το 1970 υπήρξε τακτικός καθηγητής της Φυσικής και διευθυντής του εργαστηρίου Πειραματικής Φυσικής εις το Εθνικόν Μετσόβιον Πολυτεχνείον.

Το έργον του Σαντορίνη εις τον τομέα των επιστημονικών ανακαλύψεων και εφευρέσεων, υπήρξε πλούσιον και σημαντικόν.O Παύλος Σαντορίνης από τις αρχές της επιστημονικής του δραστηριότητος,ησχολήθη με την έρευναν και τις εφαρμογές των Βραχέων και Υπερβραχέων Κυμάτων και ανεκοίνωσε τις εργασίες του αυτές εις Διεθνή Συνέδρια,μεταξύ των οποίων εις το συνέδριον Υπερβραχέων Κυμάτων της Ακαδημίας Αθηνών το 1939.

Το 1936 επενόησε και κατεσκεύασε τον Ραδιοπυροσωλήνα τον οποίον ωνόμασαν το υπ/αριθμόν 2 μυστικόν όπλον της Αμερικής.

Το 1937 ανεκάλυψε μέθοδον εκπομπής Εκατοστομετρικών-Ηλεκτρομαγνητικών Κυμάτων πέραν της περιοχής της <<οπτικής ορατότητος>>.Είναι το περίφημον

Εκατοστομετρικόν Ραντάρ, το υπαριθ.1 όπλον αντιαεροπορικής κ.λ.π. αμύνης,για το οποίον του απενεμήθη ειδικόν δίπλωμα.

Από το 1942 κατέχει το προνόμιον ευρεσιτεχνίας επί της συσκευής<<ΗλεκτρονικόςΕγκέφαλος Η>> δια την αυτόματον οδήγησιν πυραύλου προς πλήξιν κινουμένου στόχου.Η συσκευή αυτή εχρησιμοποιήθη από τους Αμερικανούς το 1953 και έλαβε το όνομα ΝΙΚΗ.

Όταν οι Ρώσοι έστειλαν το πρώτον επανδρωμένο διαστημόπλοιο εις το διάστημα,έκανε ειδικούς υπολογισμούς,οι οποίοι αφεώρουν εις την ταχύτητα, εις την τροχιάν, εις το μέγεθος της θερμοκρασίας εις το οποίο θα άντεχε η  άτρακτος, κ. λ π. τους οποίους οι Ρώσοι  υιοθέτησαν.

Εδημοσίευσε πλήθος Επιστημονικών Εργασιών,εις την Γερμανίαν,εις την Αγγλίαν,εις       την Γαλλίαν,εις την Αμρικήν και αλλού, μερικές από τις οποίες είναι:<<Lowest duration of observarbl physical phenomena>>.

L/utilization de l/energie electrique>>.<<Photographic recorting of duration ofultrashort electrical phenomena>>.

Tον Παύλο Σαντορίνη είχα την μεγάλη τύχη να τον έχω δάσκαλο εις την Ανωτάτην Σχολήν Πολιτικών Μηχανικών εις το  Εθνικόν Μετσόβιον Πολυτεχνείον και γνωρίζω τι μεγάλο πράγμα είναι να σε διδάσκη ένας σοφός.

Ο Χαρμπούρης και ο Σαντορίνης είναι δύο λαμπερά διαμάντια στο Διάδημα των Ελλήνων Μηχανικών,(και αναφέρω ελαχίστους)που αρχίζει από τον Ευπαλίνον τον Μεγαρέα 5ος-6ος αιών π.Χ(Ευπαλίνιον Αμφίστομον Όρυγμα Υδραγωγείον, στη Σάμο), τον αποκαλούμενο και πατέρα  των Πολιτικών Μηχνικών,τον Ικτίνον(τον χαρισματικόν Μηχανικόν του Παρθενώνος),προχωρά εις τον Αρχιμήδην(τον Μέγιστον Μηχανικόν και Μέγιστον Εφευρέτην)) και εις τον Ερατοσθένην,(τον Μηχανικόν και Αστρονόμον),μετά εις τον Ήρωνα τον Αλεξανδρέα (επίσης τον Μηχανικόν και μέγα Εφευρέτην)και εις τον Διόφαντον(τον Μηχανικόν,τον Μαθηματικόν και τον Εφευρέτην της Αλγέβρας),συνεχίζει με τον  Ισίδωρον και τον Ανθέμιον(τους μηχανικούς της Αγίας Σοφίας),για να φθάση στις ημέρες μας,όπου οι Έλληνες Μηχανικοί //χτίζουν// Πρόοδο και Πολιτισμόν, ο οποίος Πολιτισμός(θα πή εύστοχα ο καθηγητής Τάσιος),δεν μονοπωλείται μόνον από τους ποιητάς στίχων,αλλά και από τους ποιητάς έργων. Εδώ θέλω να επισημάνω και να τονίσω, ως Πολιτικός Μηχανικός, ότι ο καθηγητής Τάσιος κατέχει και ο ίδιος μιαν περίωπτον θέσιν εις το Διάδημα αυτό των Μεγάλων Ελλήνων Μηχανικών.

Τέλος επ/αυτού ας μου επιτραπή να προσθέσω τα σχόλια κάποιων ξένων επιφανών επιστημόνων.

α)Ο διακεκριμένος Γάλλος ιστορικός της Επιστήμης Ανρό Ρεϋμόν γράφει:

Εις σύγκρισιν με τις εμπειρικές και διεσκορπισμένες γνώσεις τις οποίες οι λαοί της Ανατολής συνεκέντρωσαν κατά την διάρκειαν πολλών αιώνων,η Ελληνική Επιστήμη είναι ένα θαύμα.Εδώ δια πρώτην φοράν η ανθρωπίνη σκέψις κατενόησε πώς πρέπει να καθορίση έναν αριθμών γενικών αρχών και να εξάγη από αυτές τις αρχές ωρισμένες αλήθειες,οι οποίες να αποτελούν το αναγκαίο αποτέλεσμά των.

2)Επί των απόψεων αυτών ο επίσης διακεκριμένος Επιστήμων και συγγραφεύς Βενιαμίν Φάρριγκτον εις το βιβλίον του Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ σχολιάζει: Αν αποδεχθώμεν την άποψιν ,ότι η Επιστήμη είναι συνυφασμένη λογικά με το σύνολο των γνώσεων,οι οποίες πηγάζουν από έναν καθωρισμένον αριθμόν γενικών αρχών,τότε συμφωνούμε πως οι Έλληνες εδημιούργησαν το Ιδεώδες και αποδεχόμεθα πως αυτοί ωδήγησαν τους περισσοτέρους κλάδους της επιστήμης εις τον βαθμόν της τελειότητος.

3)Το θεωρώ χρέος μου να αναφερθώ στο παρόν ιστόρημα και εις έναν άλλον Μέγαν της Επιστήμης.Είναι  ο Πολιτικός Μηχανικός και ο Μέγιστος Μαθηματικός Κων.Καραθεοδωρής.

Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρής,ο μεγάλος αυτός Έλλην Επιστήμων,εγεννήθη το 1873 και απέθανε το 1950.Είναι όντως ένας από τους νέους Έλληνας ο Καραθεοδωρής ,ο οποίος συνέχισεν αυτό το Ιδεώδες και επλούτισε τον Κλάδον των Μαθηματικών,με νέες εφευρέσεις και ανακαλύψεις.

Ο Καραθεοδωρής υπήρξεν η μεγαλυτέρα μαθηματική φυσιογνωμία του 20ου αιώνος. Αυτό το αποδεικνύουν οι μαρτυρίες διασήμων επιστημόνων της εποχής του και βεβαίως το τεράστιο επιστημονικόν του έργον.

Εσπούδασε Πολιτικός Μηχανικός εις το Βέλγιον και με την ιδιότητα αυτή ειργάσθη εις την επίβλεψιν άλλά και εις την βαλτίωσιν  του<< φέροντος οργανισμού >>,εις το περίφημον Φράγμα του Ασουάν εις την Αίγυπτον.

Η μεγάλη όμως αγάπη του Καραθεοδωρή ήσαν τα Μαθηματικά.

Εις ηλικίαν 27 ετών,αφιερώνεται ολοκληρωτικά εις την Επιστήμην των Μαθηματικών και ως Μαθηματικός Επιστήμων διαπρέπει παγκοσμίως και αναγνωρίζεται από την Επιστημονικήν Κοινότητα της Εποχής του, ως μία φωτεινή μαθηματική διάνοια,ως μια χαρισματική προσωπικότης , ως ένας ογκόλιθος της Μαθηματικής Επιστήμης .

Διετέλεσε καθηγητής σε πολλά Πολυτεχνεία και Πανεπιστήμια.Του Ανοβέρου,του Μπρεσλάου,του Βερολίνου,του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου,του Χάρβαρτ,του Μονάχου,της Καλιφορνίας κ.ά.

Εξελέγη μέλος Ακαδημιών.Του Βερολίνου,της Γοτθίγγης,της Βολωνίας,του Μονάχου,της Βιένης,των Αθηνών.

Συνέγραψε βιβλία και πλήθος άρθρων και πραγματειών,δίδοντας την δυνατότητα εις την Μαθηματικήν Επιστήμην,να προχωρήση σε νέες έρευνες και ανακαλύψεις,οι οποίες σηματοδοτούν και επηρεάζουν σήμερον την ζωήν του ανθρώπου.Μερικά έργα του είναι:<<Replle Functionen(1931),<<Conformal Representation>>(1932).

Geometrische Optik>>(1937) και πολλά άλλα …………

Εις το Μαθηματικόν Σκέλος της <<Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητος>>, κατά ένα μεγάλο μέρος έχει συμβάλλει και ο Καραθεοδωρής. Αυτό προκύπτει από  τις Επιστολές που αντήλλασσαν ο Καραθεωδωρής και ο Αινστάϊν,αλλά και απο τα όσα μαρτυρεί ο επιφανής Κβαντοφυσικός Max Planck(βραβείον Νόμπελ) και άλλοι ξένοι Μαθηματικοί Επιστήμονες. Ο Καραθεοδωρής και ο Άινστάϊν ήσαν φίλοι και είχαν συχνήν αλληλογραφίαν όπου αντήλλασσαν επιστημονικές απόψεις,κυρίως κατά την εποχήν που ο Αινστάϊν ανέπτυσσε την<< Γενικήν Θεωρίαν της Σχετικότητος>>.(Επιστολές της 6/9/1916 και της 6/11/1916 του  Αινστάϊν προς Κραθεοδωρή.Επιστολές της16/12/1916 κ.λ.π. του Καραθεοδωρή προς τον Αινστάϊν) [Εδώ επιθυμώ να επισημάνω ότι εγώ,ο συντάξας το παρόν κείμενον, δεν είμαι βαθής γνώστης ούτε της Φυσικής ούτε των Μαθηματικών,για να μπορώ να εκφέρω σαφή και αναντίρρητον γνώμην, επί του θέματος αυτού.Αναφέρω απλώς όσα έχουν γραφή εις την Ελληνικήν και εις την Διεθνή βιβλιογραφίαν, από επιστήμονας οι οποίοι εγνώριζαν και γνωρίζουν Φυσικήν και Μαθηματικά πολύ καλλίτερα από εμένα. Αλλά σε τελευταία ανάλυσι πιστεύω ότι, το εάν και το πόσον ησχολήθη ο Καραθεοδωρής με την<< Γενικήν Θεωρίαν της Σχετικότητος>> είναι κάτι το οποίον ουδόλως επηρεάζει το τεράστιον έργον το οποίον κατέλειπεν  και ως Έλλην είμαι υπερήφανος για και ευγώμων προς τον Κ.Καραθεοδωρή].

Ο Καραθεοδωρής αγαπούσε την Πατρίδα του και αυτό το απέδειξε με πράξεις ουσιώδεις και λυσιτελείς.Άλλο….. αν αυτή κάποια στιγμή τον απαξίωσε………..

Εγκατέλειψε την έδρα του καθηγητου εις το Πανεπιστήμιον του Βερολίνου και ήλθε στην Ελλάδα όπου ωργάνωσε το νεοϊδρυθέν Πανεπιστήμιον της Σμύρνης,το οποίον εφωδίασε με 8000 όργανα Φυσικής,Χημείας κ.λ.π και εφρόντισε να διορισθούν ως καθηγηταί του,αξιόλογοι επιστήμονες ,μεταξύ των οποίων και ο μετέπειτα καθηγητής του Ε.Μ.Π. Νικόλαος Κρητικός(μαθητής του Καραθεοδωρή και μεγάλος μαθηματικός),τον οποίον είχα την τύχην και την τιμή να τον έχω διδάσκαλον.(Τιμώντας το δάσκαλό μου,έχω στη βιβλιοθήκη μου το πολυσέλιδον σύγγραμά του!!!!!).

Ωργάνωσε ακόμη την Βιβλιοθήκην της Σμύρνης,την οποίαν εφωδίασε με 20000 σπουδαία συγγράμματα. Δυστυχώς το Πανεπιστήμιον αυτό και  η βιβλιοθήκη δεν ελειτούργησαν,λόγω της καταστροφής της Σμύρνης από τους τούρκους τον Αύγουστο του 1922.

Ο Ν.Κρητικός πολλές φορές ανεφέρετο με σεβασμόν εις τον Καραθεοδωρή και εις την μεγάλην αξίαν του έργου του διδασκάλου του.

Υπήρξε λάτρης ο Καραθεοδωρής του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος. Εγνώριζεν απταίστως την Αρχαίαν Ελληνικήν Γλώσσαν και είχε μελετήσει εις βάθος την Αρχαίαν Ελληνικήν Φιλοσοφίαν και Επιστήμην. Εις το Κέμπριτζ της Μασαχουσέτης των Η.Π.Α. το 1936,εις διάλεξίν του επαρουσίασε το έργον του μαθηματικού του 2ου π.Χ.αιώνος Ζηνοδώρου και ειδικώς την πραγματείαν του <<Περί ισοπεριμέτρων σχημάτων>>.

Ως Πολιτικός Μηχανικός,εμελέτησε τον Παρθενώνα,όσον αφορά εις την δομήν και την συμπεριφοράν των επι μέρους στοιχείων του καλλίστου αυτού ανθρωπίνου κατασκευάσματος.Δηλαδή  την θεμελίωσιν και  την ανωδομήν του, τα  οποία άντεξαν επί 2500 έτη, ώστε να παραμένη ο Παρθενών όρθιος και ακέραιος( εκτός από τις φθορές που βάρβαροι και βέβηλοι λεηλάτες του επροξένησαν),υστερα από τις παντός είδους καταπονήσειςκυριώτερες των οποίων  ήσαν οι σεισμικές ,από σεισμούς που ήγγιζαν πολλές φορές την έντασιν των 7 βαθμών της κλίμακος Ρίχτερ και με μεγάλες επιταχύνσεις. Απέδειξεν επίσης την καμπυλότητα του Στυλοβάτου του Ναού,αφού με ακρίβειαν εμέτρησε το μήκος των ακτίνων των καμπυλών,Βορείου-Νοτίου και Ανατολικής-Δυτικής,πλευρών αυτού.Αφού εμέτρησε τις αποστάσεις των αξόνων των Κιόνων,επροσδιώρισε και τις κλίσεις αυτών(οι στύλοι του πτερού κλίνουν προς τα μέσα κατά 7 εκ. και οι γωνιακοί  κλίνουν διαγωνίως κατά 10 εκ), οι οποίες κλίσεις καθιστούν τον Παρθενώνα ένα κτήριον όχι με σχήμα Ορθογωνίου Παραλληλεπιπέδου(το φαινόμενον),αλλά με σχήμα Κολούρου Πυραμηδοειδούς(το πραγματικόν).

Αυτά τα ολίγα αναφέρομεν εδώ, για  το μέγα έργον του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή.

Εν κατακλείδι ας μου επιτραπή να κλείσω το παρόν ιστόρημα με τα εξής:

Μεγάλες Διάνοιες και Φωτεινά Πνεύματα,δεν υπήρξαν μόνον εις την Αρχαίαν Ελλάδα,κυρίως την Κλασσικήν και την Ελληνιστικήν Εποχήν.

Υπάρχουν και θα συνεχίζουν να υπάρχουν και εις την Νέαν Ελλάδα.

Τώρα και εις το Μέλλον.

Γιατί η Ελλάς διαχρονικώς απέδειξεν ότι είναι γεννήτωρ Μεγάλων Προσωπικοτήτων

οι οποίες  διεμόρφωσαν και συνεχίζουν να διαμορφώνουν τον Παγκόσμιον Πολιτισμόν.–

 

(από το αρχείο μου)

Ηλίας Κ. Τριανταφύλλου
Πολιτικός Μηχανικός  Ε.Μ.Π

 

Facebook Comments

POST A COMMENT.