Κρεμαλής Law Office: Τι αποζημιώσεις θα πληρώσουν Lufthansa και ασφαλιστικές

kremalis

Απαντήσεις στα ερωτήματα που έχουν εγερθεί σχετικά με το ύψος των αποζημιώσεων που θα κληθεί να καταβάλλει ο Όμιλος Lufthansa, μετά την συντριβή του αεροσκάφους της Germanwings, δίνει σε συνέντευξη του στο Sofokleousin.gr, ο Δημήτριος Κ. Καλτσής, Δικηγόρος-LL.M – ΚΡΕΜΑΛΗΣ Δικηγορική Εταιρεία, τονίζοντας μεταξύ των άλλων ότι εάν αποδειχθεί ευθύνη της εταιρείας στο δυστύχημα τότε ο «λογαριασμός» ξεκινά από τα 156.000 δολάρια. Παράλληλα κάνει λόγο για τους τομείς των αεροπορικών ασφαλίσεων και το τρόπου καθορίζονται οι αποζημιώσεις.

Συνέντευξη στην Ελενα Ερμείδου

– Πότε υλοποιήθηκε η απελευθέρωση των αεροπορικών μεταφορών στο χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Η απελευθέρωση των αεροπορικών μεταφορών στο χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης υλοποιήθηκε σταδιακά, με τρεις δέσμες μέτρων, ειδικότερα με τη λήψη τριών “πακέτων μέτρων” που λήφθηκαν το 1987 (οδηγίες 87/601/ΕΚ και 87/602/ΕΚ), το 1990 (Κανονισμοί 2342/1990, 2343/1990 και 2344/1990) και το 1992 που αποτελούν και τη σημαντικότερη δέσμη μέτρων. Η απελευθέρωση ήταν αρχικά περιορισμένη, εφόσον από 1/4/1993 έως 1/4/1997 οι κοινοτικοί αερομεταφορείς με έγκυρη άδεια εκμετάλλευσης είχαν πρόσβαση στις τακτικές ενδοκοινοτικές αερογραμμές με ορισμένους περιορισμούς στην εκτέλεση των δρομολογίων και στην διατεθειμένη χωρητικότητα. Η απελευθέρωση των αεροπορικών μεταφορών, επονομαζόμενη ως “Ανοικτοί Ουρανοί”, αφορά τόσο στην ελεύθερη πρόσβαση των κοινοτικών αερομεταφορέων στις μεταφορές επιβατών και πραγμάτων μεταξύ των κρατών – μελών αλλά στο εσωτερικό κάθε κράτους μέλους.

Επίσης με τον Κανονισμό 2409/1992 του Συμβουλίου θεσπίσθηκε και η ελεύθερη διαμόρφωση των αεροπορικών ναύλων. Από 1η Απριλίου 1997 επήλθε πλήρης απελευθέρωση των αεροπορικών μεταφορών, έτσι ώστε όλοι οι κοινοτικοί αερομεταφορείς να έχουν δικαίωμα πρόσβασης σε τακτικές ή μη τακτικές πτήσεις στην ηπειρωτική Ελλάδα και μετά την 30η Ιουνίου 1998, με την πλήρη κατάργηση του cabotoge έχουν πλέον ελεύθερη πρόσβαση με τακτικές πτήσεις και στα ελληνικά νησιά.

– Πώς καθορίζονται οι ευθύνες των αερομεταφορέων μετά την απελευθέρωση του κλάδου;

Την ως άνω απελευθέρωση στην Ε.Ε. ακολούθησε προσπάθεια αναδιοργάνωσης της αεροπορικής αγοράς σε ζητήματα εμπορικής εκμετάλλευσης, όπως στο σύστημα κρατήσεων θέσεων και επίγειας εξυπηρέτησης των αεροσκαφών. Το 2002, εκδόθηκε ο Κανονισμός 889/2002 του Συμβουλίου της Ε.Ε. με σκοπό την καθιέρωση ενός σύγχρονου και ασφαλούς συστήματος απεριόριστης ευθύνης του αεροπορικού μεταφορέα σε περίπτωση θανάτου ή τραυματισμού επιβατών. Ο κοινοτικός νομοθέτης επιθυμεί σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας να δημιουργήσει ένα ενιαίο σύνολο κανόνων για όλους τους κοινοτικούς αερομεταφορείς που να φορά το ίδιο επίπεδο και την ίδια φύση ευθύνης του αεροπορικού μεταφορέα στις εθνικές και διεθνείς μεταφορές, μέσα στο χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εισάγοντας το σύστημα της αντικειμενικής ευθύνης του αεροπορικού μεταφορέα έναντι των επιβατών. Συγχρόνως με τον ίδιο Κανονισμό εισάγεται η υποχρέωση ασφάλισης αστικής ευθύνης του κοινοτικού αερομεταφορέα μέχρις ενός ποσού που θα εξασφαλίζει όλα τα πρόσωπα που δικαιούνται αποζημίωση.

– Η Ελλάδα πότε επικύρωσε την Σύμβαση του Μόντρεαλ και ποια τα κύρια χαρακτηριστικά της Σύμβασης;
Η νέα αυτή κοινοτική ρύθμιση αποτελεί προσπάθεια του κοινοτικού νομοθέτη να εναρμονισθεί με το νέο καθεστώς ευθύνης του αεροπορικού μεταφορέα που ισχύει στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές. Στις 28 Μαΐου 1999 συμφωνήθηκε στο Μόντρεαλ μια νέα σύμβαση για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων για τις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές, η οποία ορίζει νέους γενικούς κανόνες για την ευθύνη του διεθνούς αερομεταφορέα, σε αντικατάσταση εκείνων που θεσπίζει σήμερα η Σύμβαση της Βαρσοβίας του 1929 και των μετέπειτα τροποποιήσεων της. Η Σύμβαση της Βαρσοβίας θα συνεχίσει να ισχύει επ’ αόριστον παράλληλα με τη Σύμβαση του Μόντρεαλ, όταν αυτή θα αρχίσει να ισχύει μετά την επικύρωση της από 30 κράτη.

Τη Σύμβαση του Μόντρεαλ κύρωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση με την 2001/539/Εκ απόφαση του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου 2001 και ακολούθως την κύρωσε η Ελλάδα με το Ν. 3006/2002. Κύριο χαρακτηριστικό της Σύμβασης του Μόντρεαλ, που εκσυγχρονίζει τη Σύμβαση της Βαρσοβίας, αποτελεί το γεγονός ότι προβλέπει απεριόριστη ευθύνη σε περίπτωση θανάτου ή τραυματισμού επιβατών σε αεροπορική μεταφορά, εισάγοντας το σύστημα της αντικειμενικής ευθύνης καθώς και ομοιόμορφα όρια ευθύνης για απώλειες, φθορά ή καταστροφή αποσκευών και για ζημία λόγω καθυστέρησης, διατηρώντας, στις περιπτώσεις αυτές, το σύστημα της νόθου αντικειμενικής ευθύνης.

– Ποιες είναι οι αντικειμενικές ευθύνες του αερομεταφορέα και πότε μιλάμε για ποιοτικά όρια;

Ο αερομεταφορέας ευθύνεται αντικειμενικά για απαιτήσεις μέχρι του ποσού των 100.000 Ε.Τ.Δ. (Ειδικών Τραβηκτικών Δικαιωμάτων), χωρίς να μπορεί να απαλλαγεί της ευθύνης του ή να την περιορίσει, εκτός της συντρέχουσας υπαιτιότητας του επιβάτη. Για απαιτήσεις πέραν του ανωτέρου ποσού, η ευθύνη του αεροπορικού μεταφορέα είναι νόθος αντικειμενική χωρίς όρια. Ποσοτικά όρια ευθύνης θεσπίζονται μόνο για ζημίες στις αποσκευές και στα εμπορεύματα. Αξίζει δε να επισημανθεί ότι η δημιουργία ενός νέου ομοιόμορφου συστήματος ευθύνης στις διεθνείς και στις κοινοτικές αεροπορικές μεταφορές θα συμβάλλει στη διασφάλιση της προστασίας των επιβατών σε οποιοδήποτε σημείο του κόσμου κι αν ταξιδεύουν, αρκεί το “σημείο” αυτό να αποτελεί “συμβαλλόμενο μέρος” ή να ανήκει σε κράτος – μέλος της Ε.Ε.

– Το πρόσφατο συμβάν με το αεροσκάφος του Ομίλου Lufthansa έχει δημιουργήσει πολλά ερωτήματα σχετικά με το ύψους των αποζημιώσεων το οποίο θα κληθεί να καταβάλλει η εταιρεία. Τι προβλέπεται στην περίπτωση αυτή;

Εξ αφορμής του πρόσφατου τραγικού αεροπορικού δυστυχήματος με το αεροσκάφος της αεροπορικής εταιρείας Lufthansa, πολλές απόψεις έχουν διατυπωθεί και ακόμη περισσότερα ερωτήματα έχουν εγερθεί σχετικά με το ύψος των αποζημιώσεων το οποίο θα κληθεί να καταβάλει η εταιρεία και κάτω από ποιες προϋποθέσεις. Πριν απαντήσουμε σ’ αυτό, ας δούμε τι προβλέπουν για το επίμαχο ζήτημα οι γενικοί όροι μεταφοράς (επιβάτες και αποσκευές) της Lufthansa:

«Άρθρο 14 – Αστική ευθύνη Γενικά 14.1.1 Η αστική ευθύνη της Deutsche Lufthansa AG, καθώς και κάθε αερομεταφορέα που εμπλέκεται στο ταξίδι σας, καθορίζεται από τους δικούς του Όρους Μεταφοράς. 14.1.2. Εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά στο παρόν, το διεθνές ταξίδι, όπως αυτό ορίζεται στη Σύμβαση, διέπεται από τους κανόνες περί αστικής ευθύνης της Σύμβασης. 14.1.3. Η αστική ευθύνη που φέρουμε για ζημία μειώνεται κατά το μέτρο που η δική σας αμέλεια έχει προκαλέσει ή συμβάλει στην πρόκληση της ζημίας, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. 14.1.4. Ευθύνη φέρουμε μόνον για ζημίες που προκύπτουν στις δικές μας πτήσεις. Εάν προβούμε στην έκδοση εισιτηρίου ή έλεγχο αποσκευών για λογαριασμό άλλου αερομεταφορέα, ενεργούμε μόνον ως πράκτορες του εν λόγω αερομεταφορέα. Ωστόσο, όσον αφορά τις παραδοθείσες αποσκευές, ο επιβάτης έχει επίσης δικαίωμα άσκησης αγωγής κατά του πρώτου ή του τελευταίου αερομεταφορέα. 14.1.5. Σε περίπτωση που ο αερομεταφορέας που διενεργεί την πτήση δεν είναι ο συμβαλλόμενος αερομεταφορέας, έχετε δικαίωμα να υποβάλετε καταγγελία ή να εγείρετε αγωγή για ζημία κατά και των δύο. Εφόσον η επωνυμία ή ο κωδικός (Code Share) ενός αερομεταφορέα αναγράφεται στο εισιτήριο, συμβαλλόμενος αερομεταφορέας είναι

ο εν λόγω αερομεταφορέας. 14.1.6. Δε φέρουμε ευθύνη για οποιαδήποτε ζημία προκύψει από τη συμμόρφωση με νόμους ή διοικητικούς κανονισμούς, διατάξεις ή όρους ή από την αδυναμία του επιβάτη να συμμορφωθεί με τα παραπάνω. 14.1.7. Η αστική μας ευθύνη δεν υπερβαίνει το ποσό στο οποίο ανέρχονται οι αποδεδειγμένες ζημίες υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Ευθύνη φέρουμε μόνο για έμμεσες ή επακόλουθες ζημίες όταν η ζημία αυτή οφείλεται σε δική μας βαριά αμέλεια ή δικό μας εκ προθέσεως παράπτωμα. Οι διατάξεις της Σύμβασης παραμένουν ανέπαφες. 14.1.8. Οποιοσδήποτε αποκλεισμός ή περιορισμός της ευθύνης μας ισχύει και είναι προς όφελος των πρακτόρων, υπαλλήλων και αντιπροσώπων μας και οποιουδήποτε προσώπου του οποίου το αεροσκάφος χρησιμοποιείται από εμάς, συμπεριλαμβανομένων και των πρακτόρων, υπαλλήλων και αντιπροσώπων του προσώπου αυτού.

Το συνολικό ποσό που μπορεί να εισπραχθεί από μας και από τους εν λόγω πράκτορες, υπαλλήλους, αντιπροσώπους και τα πρόσωπα δεν μπορεί να υπερβαίνει το ανώτατο ποσό του ορίου ευθύνης μας. 14.1.9. Εκτός εάν προβλέπεται ρητώς, τίποτα από όσα περιέχονται στο παρόν δεν αίρει τον αποκλεισμό ή τον περιορισμό της ευθύνης μας, σύμφωνα με τη Σύμβαση ή την ισχύουσα νομοθεσία. Αποζημίωση σε περίπτωση θανάτου ή τραυματισμού 14.2. Δεν υπάρχουν οικονομικά όρια αποζημίωσης για τραυματισμό ή θάνατο επιβατών. Για ζημίες έως 113.100 ΕΤΔ (περίπου 121.243) ο αερομεταφορέας δεν μπορεί να αμφισβητήσει απαιτήσεις για αποζημίωση. Άνω του ποσού αυτού, ο αερομεταφορέας μπορεί να αντικρούσει απαίτηση, εφόσον αποδείξει ότι η βλάβη δεν οφείλεται σε αμέλειά του ή σε υπαιτιότητά του. 14.2.2.

Σε περίπτωση θανάτου ή τραυματισμού επιβάτη, ο αερομεταφορέας οφείλει να καταβάλει προκαταβολή για την κάλυψη των άμεσων οικονομικών αναγκών εντός δεκαπέντε ημερών από τον προσδιορισμό της ταυτότητας του δικαιούχου αποζημίωσης. Σε περίπτωση θανάτου, η εν λόγω προκαταβολή δεν είναι κατώτερη των 16000 ΕΤΔ (περίπου 17.600 Ευρώ).»

Η διοίκηση της Lufhtansa ανακοίνωσε προσφάτως ότι είναι έτοιμη να πληρώσει έως 50 χιλιάδες ευρώ οικονομικής βοήθειας για κάθε έναν από τους επιβάτες της μοιραίας πτήσης της Germanwings στις οικογένειες των θυμάτων. Αυτή η πρώτη βοήθεια, η οποία είναι ανεξάρτητη από τις αποζημιώσεις που αναμένεται να δοθούν, δεν θα ζητηθεί να επιστραφεί σε καμία περίπτωση, όπως διαβεβαίωσε η εταιρεία.

– Ο συσχετισμός της ευθύνης της αεροπορικής με την Σύμβαση του Μόντρεαλ;

Όπως είπαμε, η Σύμβαση του Μόντρεαλ του 1999 προβλέπει ότι οι αεροπορικές εταιρείες υποχρεούνται να καταβάλουν έως $156.000 για κάθε θύμα δυστυχήματος, ανεξάρτητα από τα αίτια της τραγωδίας. Εάν αποδειχθεί ευθύνη της εταιρείας στο δυστύχημα τότε ο «λογαριασμός» ξεκινά από τα $156.000. Ωστόσο, το τελικό ποσό που θα κληθεί να πληρώσει η Lufthansa θα το καθορίσουν τα δικαστήρια, τα οποία θα εκτιμήσουν τη ζημιά που υπέστησαν οι οικογένειες των θυμάτων. Το κύριο βάρος πέφτει στις περίπου 30 ασφαλιστικές εταιρείες που καλύπτουν τη Lufthansa. Μεταξύ αυτών, τη μερίδα του λέοντος θα πληρώσει η γερμανική ασφαλιστική Allianz. Ήδη σύμφωνα με πληροφορίες, οι ασφαλιστικές εταιρείες έχουν συγκεντρώσει $300 εκατομμύρια για τις αποζημιώσεις των οικογενειών, τα δικαστικά έξοδα, την απώλεια του αεροσκάφους και το κόστος των ερευνών.

ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΕΙΣ

– Σε ποιους τομείς διακρίνεται η αγορά των Αεροπορικών Ασφαλίσεων;

Η αγορά Αεροπορικών Ασφαλίσεων διακρίνεται σε τρεις μεγάλους τομείς.
-Τις Ασφαλίσεις Ευθύνης Αεροδρομίων και εταιρειών που παρέχουν συναφείς υπηρεσίες σχετιζόμενες με αεροδρόμια (Airports segment).
-Τις ασφαλίσεις Γενικής Αεροπλοΐας (General Aviation) που περιλαμβάνουν ιδιωτικής και ειδικής χρήσεως αεροσκάφη.
-Τις Ασφαλίσεις Αεροπορικών εταιρειών (επιβατηγών και εμπορευμάτων).

Τα αεροσκάφη ασφαλίζονται από συνασφαλιστικό σχήμα συμμετεχόντων Ασφαλιστών. Έκαστος αναλαμβάνει αναλογικά ένα ποσοστό του κινδύνου και «ακολουθεί» τον οριζόμενο «Ηγέτη Ασφαλιστή», ο οποίος και διαχειρίζεται τεχνικά το συμβόλαιο (και τις αποζημιώσεις) σε συνεργασία με τους «ακόλουθους» συμμετέχοντες Ασφαλιστές. Το ασφαλιστήριο συμβόλαιο εξαρτάται από τη σύνθεση του εκάστοτε στόλου μιας εταιρείας. Δηλαδή, μια αεροπορική εταιρεία ασφαλίζει ολόκληρο το στόλο της και όχι κάθε αεροσκάφος μεμονωμένα. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένο πλαίσιο ασφάλισης για κάθε αεροπλάνο.

Στην περίπτωση των επιβατηγών αεροσκαφών, το τυπικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο περιλαμβάνει δύο τμήματα.
-Το τμήμα κάλυψης κινδύνων του κήτους του αεροσκάφους και ανταλλακτικών, του οποίου το ασφαλιστικό ποσό ανταποκρίνεται στην αξία αντικαταστάσεως του αεροσκάφους (και του στοκ των ανταλλακτικών). Όσο πιο παλαιός είναι ο στόλος, τόσο σε πιο χαμηλό επίπεδο θα διαμορφωθούν τα ασφάλιστρα.
– Το Τμήμα κάλυψης της Ευθύνης (για Υλικές ζημίες και Σωματικές βλάβες) έναντι Επιβατών (και μεταφερομένου φορτίου) και έναντι τρίτων (μη επιβαινόντων). Το ύψος ασφάλισης εδώ εξελίσσεται δυναμικά βάσει διαφόρων παραγόντων (κοινωνικές ανάγκες, επιδικαζόμενες αξιώσεις, ετήσιο αριθμό επιβατών κτλ). Οι τελικές αποζημιώσεις που θα λάβουν οι συγγενείς ή οι οικείοι των θυμάτων ενός αεροπορικού δυστυχήματος προκύπτει ύστερα από αξιώσεις που θέτουν οι ίδιοι. Δηλαδή, το θέμα καθίσταται νομικό και ανάλογα με παρά πολλούς παράγοντες ορίζεται το τελικό ποσό της αποζημίωσης.

– Πώς υπολογίζεται η αποζημίωση
Για να υπολογιστεί η αποζημίωση σε μια τέτοια περίπτωση, λαμβάνονται υπ’ όψιν δύο παράγοντες. Ο ηθικός καταρχήν, ο οποίος θα εκτιμηθεί από τους ειδικούς. Αυτός εκτιμάται ανάλογα με το βαθμό συγγένειας με το θύμα. Στη Γαλλία, υπάρχουν ποσοστά γι’ αυτό. Για παράδειγμα, ο παράγοντας ηθικής αποζημίωσης σε περίπτωση απώλειας συζύγου εκτιμάται στα 20.000-30.000 ευρώ. Αλλά αυτά τα ποσοστά μεγαλώνουν όταν ο θάνατος επήλθε βίαια ή σε εξαιρετικές συνθήκες, όπως στην περίπτωση του Airbus. Υπάρχει και η αποζημίωση επί του οικονομικού.

Για να υπολογιστεί λαμβάνονται υπ’ όψιν οι οικονομικές απώλειες που προκύπτουν και τα κέρδη που θα υπήρχαν αν το άτομο ζούσε. Βέβαια, οι οικογένειες των θυμάτων της πτήσης της Germanwings που συνετρίβη στις Γαλλικές Άλπεις πιθανόν να λάβουν εντελώς διαφορετικές αποζημιώσεις, το ύψος των οποίων θα εξαρτηθεί από την εθνικότητά τους, το πού αγόρασαν το εισιτήριό τους και από τα εισοδήματά τους, παρότι όλοι τους είχαν την ίδια τύχη.

– Τα ποσά των αποζημιώσεων που καταβάλλονται, δηλαδή, ποικίλλουν στις περιπτώσεις συντριβής αεροσκάφους;

Στις περιπτώσεις συντριβής αεροσκάφους, τα ποσά των αποζημιώσεων που δίνονται ποικίλουν ανάλογα με τη χώρα, με τα θύματα από τις ΗΠΑ  να τείνουν να λαμβάνουν υψηλότερες αποζημιώσεις, ενώ ακολουθούν οι Ευρωπαίοι και οι Ασιάτες. Για παράδειγμα, στις οικογένειες θυμάτων των αεροπορικών δυστυχημάτων της Malaysia Airlines το 2014, Βρετανοί γονείς που έχασαν ένα ενήλικο παιδί μπορεί να περιμένουν αποζημίωση περίπου 20.000 στερλινών (περίπου 28.000 ευρώ), ενώ Αμερικανοί γονείς θα περιμένουν 1,5 εκατομμύριο στερλίνες (περίπου 689.000 ευρώ).

– Κάποιες περαιτέρω λεπτομέρειες για την Σύμβαση του Μόντρεαλ και το Ελληνικό Δίκαιο;

Κατά το άρθρο 1 της κυρωθείσας από την Ελλάδα με το ν. 3006/2002 Σύμβασης του Μόντρεαλ, η οποία υπεγράφη στις 2.5.1999 με σκοπό, αφενός μεν τον εκσυγχρονισμό και την κωδικοποίηση της από 19.1.1930 Συμβάσεως της Βαρσοβίας “περί ενοποιήσεως διατάξεων σχετικών προς τας διεθνείς μεταφοράς”, αφετέρου δε την εξασφάλιση της προστασίας των συμφερόντων των καταναλωτών και της δίκαιης αποζημίωσης με βάση την αρχή της επανόρθωσης, η σύμβαση αυτή εφαρμόζεται σε όλες τις επί πληρωμή διεθνείς αεροπορικές μεταφορές επιβατών, αποσκευών και φορτίου. Ο όρος “διεθνής μεταφορά”, για τους σκοπούς της σύμβασης αυτής, σημαίνει οιαδήποτε μεταφορά στην οποία, με βάση τη συμφωνία μεταξύ των συμβαλλομένων μερών, ο τόπος αναχώρησης και ο τόπος προορισμού, ανεξαρτήτως αν υπάρχει ή όχι διακοπή της μεταφοράς ή μεταφόρτωση, βρίσκονται είτε εντός των εδαφών δύο συμβαλλομένων κρατών, είτε εντός του εδάφους ενός και μόνο συμβαλλόμενου κράτους, εφόσον έχει συμφωνηθεί ο τόπος ενδιάμεσου σταθμού εντός του εδάφους άλλου κράτους, ακόμη και όταν το κράτος αυτό δεν είναι συμβαλλόμενο κράτος.

Η μεταφορά που εκτελείται από διαδοχική σειρά αερομεταφορέων θεωρείται αδιαίρετη μεταφορά, εφόσον τα συμβαλλόμενα μέρη την εκλαμβάνουν ως μία και μόνη δραστηριότητα. Κατά τις διατάξεις του άρθρου 19 της ως άνω σύμβασης του Μόντρεαλ, “Ο μεταφορέας είναι υπεύθυνος για τη ζημία που προκληθεί εξαιτίας καθυστέρησης της αεροπορικής μεταφοράς επιβατών, αποσκευών ή φορτίου.

Ωστόσο, ο μεταφορέας δεν είναι υπεύθυνος για τη ζημία που προκληθεί λόγω καθυστέρησης, εάν αποδείξει ότι αυτός και οι ευρισκόμενοι στην υπηρεσία του και οι πράκτορες του έλαβαν όλα τα μέτρα που ήταν εύλογα αναγκαία για να αποφευχθεί η ζημία ή ότι ήταν αδύνατον σε αυτόν ή τους ευρισκομένους στην υπηρεσία του και τους πράκτορες του να λάβουν τα εν λόγω μέτρα”.

Εξάλλου, κατά τις διατάξεις του άρθρου 22 παρ. 1, 2 της ίδιας ανωτέρω σύμβασης: “1. Σε περίπτωση ζημίας που προκληθεί λόγω καθυστέρησης, όπως αυτή προδιαγράφεται στο άρθρο 19 για τη μεταφορά προσώπων, η ευθύνη του μεταφορέα για κάθε επιβάτη περιορίζεται στα 4.150 Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα. 2. Όσον αφορά τη μεταφορά αποσκευών, η ευθύνη του μεταφορέα σε περίπτωση καταστροφής, απώλειας, βλάβης ή καθυστέρησης τους περιορίζεται στα 1.000 Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα για κάθε επιβάτη, εκτός εάν ο επιβάτης, κατά την παράδοση των ελεγμένων αποσκευών στο μεταφορέα, υποβάλει ειδική δήλωση ασφαλιστικού συμφέροντος για την παράδοση της αποσκευής στον τόπο προορισμού και εφόσον έχει καταβάλει συμπληρωματικό ποσό, όπως το απαιτεί η περίπτωση. Τότε, ο μεταφορέας ευθύνεται για την καταβολή ποσού, το οποίο δεν υπερβαίνει το δηλωθέν ποσό, εκτός εάν αποδείξει ότι το ποσό είναι μεγαλύτερο από το πραγματικό ασφαλιστικό συμφέρον του επιβάτη για την παράδοση της αποσκευής στον τόπο προορισμού”.

www.sofokleousin.gr

Facebook Comments

POST A COMMENT.